تبليغاتX
اندیشه

                                                 به نام خدا

...

 کمی آنطرف تر

در لا به لای روز نامه های جهان

 تیتر شده ام

"من دنبال سیب می گردم"

 

سرم گیج می رود

دلم برای ردیف میرزا عبدالله

شور می زند

کسی مرا نمی شنو د

و من دنبال سیب می گردم

 

دیگر متجدد شده ایم 

حالا فقط 

اندیشه های مارکس

در لا به لای عطر تند قهوه و سیگار

زیر افکار ترک خورده این نسل

قدم می زنند

چقدر خالی مانده ایم

دیگر به هیچ دردی نمی خوریم

تاریخ با استخوان هایمان

عکس یادگاری می گیرد

وما در لابه لای روزنامه های جهان تیتر می شویم...

 

من هنوز دنبال سیب می گردم!

 

نظرات خصوصی می مونه.

+ نوشته شده در  جمعه 15 آبان1388ساعت 17:27  توسط اندیشه | 

                                                 به نام خدا

 

امروز  با اینکه   همه  غمگبن  بودن  ولی  یه  روز به یاد موندنی  شد از  صبح  جنب و جوش

خاصی  بین  بچه ها بود  انگار  همه  قصد  کرده بودن مراسم یادبود  امسال بهترین و به یاد

موندنی ترین  مراسم  بشه ... هر جا رو نگاه می کردی  پوستر عکس ها و شعر های قیصر

به چشم  می خورد و  شمع هایی که  تعدادشون سالهای  عمر قیصر رو  نشون می داد ...

 

کسایی که  باید  می اومدن  کم کم  از  راه  ر سیدن  چیزی  نگذشت  که جمعیت  به  قدری

زیاد شد  که  مجبور  شدیم  از  حیاط  هم استفاده  کنیم (البته پیش بینیش رو کرده بودیم) .

 

مدتها  بود  اینطوری  دور  هم  جمع  نشده  بودیم تقریبا" همه  بودن  ( به علاوه  خیلی های  

دیگه ! ) حال و هوای  قشنگی  بود  مدت ها  از  آخرین  باری  که  همچین حال و  هوایی  رو

تجربه  کرده  بودم  می گذشت ... خدایا  چقدر  فاصله   گرفته  بودم ... چقدر  فاصله   گرفته

بودیم ...

ولی امشب  با  خودم  عهد  کردم  ... 

دیگه نمی خوام از چیزهایی که دوستشون دارم  دور باشم ...

دیگه نمی خوام از کسایی که دوستشون دارم دور باشم...

دلم     می خواد    با    کسایی   باشم   که   , بی ادعا ,   همونی   هستن   که  هستن  ...

دوست   داشتن ها شون  ,  دلخور  شدن  ها شون ,  مهربونیشون  , بی  مهری  ها شون  ,

رفاقتشون , مرامشون مرامشون مرامشون, خالص خالص خالصه,بی ادعا ! ... آدمهایی که

حتی بعد از گذشت  این  همه سال از  دیدنت خوشحال  می شن ... از  دیدنشون  خوشحال

می شی... عمیقا"حست می کنن ... عمیقا"حسشون می کنی!

 

امروز با خودم عهد کردم تا وقتی هستم خالص بمونم ... برای همه اونهایی که دوستشون

دارم , باورشون دارم , حسشون می کنم ... برای اونهایی که حضورشون , یادشون آرامش

بخشه   ... برای  اونهایی  که  خالصن ,  بی ادعان  , مهربونن ,  بامرامن ... رفیقن ! ... برای

اونهایی  که بهم  احساس  دوباره  متولد  شدن  میدن !

 

 امروز  خیلی روز  قشنگی بود  خیلی ... احساس می کنم دوباره متولد شدم...

 

 

نظرات خصوصی می مونه.

+ نوشته شده در  جمعه 8 آبان1388ساعت 22:44  توسط اندیشه | 

                                                     به نام خدا

 

                خدا روستا را

                            بشر شهر را...

                                      ولی شاعران آرمانشهر را آفریدند

                                                      که در خواب هم خواب آن را ندیدند

                                                                                                 "قیصرامین پور"

 

 

 

                                                      به یاد "قیصر"

                                                 8 آبان

                                    دور هم جمع می شیم

                                      خانه شاعران ایران؛                                            

                                         شما هم بیایید

 

+ نوشته شده در  جمعه 1 آبان1388ساعت 16:38  توسط اندیشه | 

                                        به نام خدا

 

خوب اینم یه جورشه !!

 بعضی ها دلشون اونقدر بزرگه که همه آدمها توش جا می شن ...

یه نفر می گفت برای خوب بودن اول باید بد نبود ...

 

محمود سلمانی:

عشق اگر خواست نصیحت به شما گوش کنید

تن برازنده او نیست به او سر بدهید

 

خودم:

با هر کسی که دوستی کردیم آخر

با خنجری از پشت غافلگیرمان کرد

 

محمد عبدالحسینی:

خودی که داشتی از فرط بی خودی گم شد

کجای معرکه ای از خودت خبر داری!؟

 

قیصر:

عمری به جز بیهوده بودن سر نکردیم

تقویم ها گفتند و ما باور نکردیم

 

خودم:

من آن پرنده مبهوت گیج وحیرانم

تو آسمان پر از نقطه های نورانی

 

علیرضا بندری:

اشاره های تو را بی اجازه می فهمم

چه حرف های قشنگی ست تازه می فهمم

 

حسین منزوی:

چه سرنوشت غم انگیزی که کرم کوچک ابریشم

 تمام قفس می بافت  ولی به فکر پریدن بود

 

 محمود سلمانی:

سوگند می خورم به مرام پرندگان

 در عرف ما سزای پریدن تفنگ نیست

 

؟

همیشه منتظرم با بهار برگردی...

 

 خودم:

گذشته های خط خطی گدشت و رفت خوب من

برای   بعد   از   این   بیا   گذشته   را   قلم   بزن

 

هادی محمودی:

گفتیم ما با کس سر دعوا نداریم

افسونگری های نگاهت شیرمان کرد

 

قیصر :

تمام ححم قفس را شناختیم بس است

بیا به تجربه در آسمان پری بزنیم

 

خودم :

امروز هرچه دغدغه و شور شاعری ست

بگذار    عاشقانه    بگویم    برای   توست

 

سهراب

چشمها را باید شست جور دیگر باید دید...

...

 

نظرات خصوصی می مونه.

+ نوشته شده در  یکشنبه 19 مهر1388ساعت 20:28  توسط اندیشه | 

                                                به نام خدا

 

این اولین شعرم به زبان فرانسه اس !

توفیق اجباری بود!

 

FAIS DE LA RANDONEE

AVAC MOI

IMAJINONS DE BON CHOSES

REPETONS CET CHANSON

ET SOYON CONTENT

 

تو کلاسمون جایزه نوبل گرفت !

منم تقدیمش کردم به دوست و همکلاسی خوبم ,نیما, که من رو به یکی از آرزو هام

رسوند!

+ نوشته شده در  جمعه 10 مهر1388ساعت 16:41  توسط اندیشه | 

                                                     به نام خدا

 

                  برداشت آزاد

 یکی بود

یکی نبود  بگه

 توی خونه هامون  نشسته  بودیم داشتیم برای خودمون بزرگ می شدیم ...

 یه دفعه  جنگ  شروع  شد ...

 بعد , 8 سال  طول  کشید  تا تموم شد ...

جنگ  بعد  8   سال  تموم  شد ... اما نه ! ... جنگ  بعد  8  سال  تموم  نشد  , جنگ  بعد   8  

سال  خودش  رو  به  تموم شدن  زد ! ...

 می گید نه!؟


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 30 شهریور1388ساعت 20:51  توسط اندیشه | 

                                               به نام خدا

معنی حمد را نمی دانیم    و نماز غفیله می خوانیم

                                                                      خلیل جوادی

+ نوشته شده در  شنبه 21 شهریور1388ساعت 21:44  توسط اندیشه | 

                                                به نام خدا

 

تلویزیون یه  مستند  نشون داد  که توی  اون  با یه  عده از دانشجوهای  ایرانی  مقیم  لندن

مصاحبه کرده بودن و ازشون در مورد شرایطشون تو ماه رمضون وروزه داری پرسیده بودن

صحبت های   یکی  از اون دانشجو ها قابل توجه  بود که  گفت  مردم  اینجا  می دونن  روزه

گرفتن  یکی از دستورات  دین ماست  اونها از فلسفه روزه داری چیزی نمی دونن اما وقتی

ما روزه  هستیم جلوی  ما چیزی  نمی خورن  و  در واقع  اینطوری می خوان به  ما  احترام 

بذارن...

درست  روز های اول ماه رمضون بود  که  یه  پیتزا فروشی  نزدیک  دانشگاه افتتاح شد ؛ از

جلوش که رد میشی چنان بویی به مشامت می رسه که حتی اگه دو  دقیقه پیش هم غذا

خورده باشی دلت می خواد بری توش !

بوفه موسسه زبان ...یه اطلاعیه رو شیشه اش چسبونده به این مضمون : "بوفه موسسه

باز می با شد!" !

میوه فروشی  محلمون  رو که دیگه نگو هر روز  صبح که  از جلوش  رد  میشم چنان دکوری

زده که بیا و ببین ! انگار تمام فروشنده هاش از دم مدرک طراحی دکور وصحنه دارن !

دیروز  از تو پارک  کنار  دانشگاه  که رد  می شدم  یه خانم  میانسال  تو  پارک  نشسته  بود

وداشت  آب میوه  می خورد  (این فقط یه نمونه از صحنه های خوردن و آشامیدن تو  سطح

شهر بود که دیدم)!

و...

شکر خدا کلا" ما ایرانی ها تو هیچی کم نمی آریم اللخصوص تو ادعا!!

هنر که نزد ایرانیان است وبس !!

دموکراسی  و  عدالت محوری مون   که  نه  تنها  باید  سرمشق  کلیه  جهان و جهانیان , که 

سرمشق  همه کائنات قرار بگیره !!

تو علم و فناوری هم که سرعت پیشرفت مون  یه خورده  دیگه  مونده به سرعت  نور برسه

(که البته اونم به زودی به لطف بعضی ها  جبران می شه)!!

مهربونی و انسان دوستی و دست به خیر و نیکوکاری مون رو هم که دیگه نگو!!

این هم از مسلمونی مون!!

 

نظرات خصوصی می مونه.                                                                                       رها

+ نوشته شده در  سه شنبه 10 شهریور1388ساعت 21:45  توسط اندیشه | 

                                               به نام خدا

 

چند روز پیش یکی از سخنرانی های دکتر الهی قمشه ای رو گوش می کردم یه داستانی

تعریف کرد که فکر می کنم خوندنش برای شما هم خالی از لطف نباشه.

 

روزی   بهلول   از یه  فرصت  پیش  اومده  استفاده  می کنه  و  روی   تخت  هارون الرشید

می شینه؛ تا سربازهای هارون به خودشون بجنبن و اون رو از روی تخت پایین بیارن یه  دو

دقیقه ای  طول  می کشه, بعد هم حسابی با چوب کتکش  میزنن و وقتی می خواستن از

قصر بیرونش کنن  بهلول رو به هارون می کنه و  می گه , من دو  دقیقه جایی نشستم که

نباید می نشستم و این همه چوب خوردم , وای به حال تو (که یه عمره جایی نشستی که

نباید می نشستی) تو چقدر قراره چوب بخوری!

 

 

نظرات خصوصی می مونه.                                                                                      

+ نوشته شده در  یکشنبه 1 شهریور1388ساعت 17:23  توسط اندیشه | 
 

 

                                                اینجا رو ببینید

                                         رها

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 23 مرداد1388ساعت 15:27  توسط اندیشه | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
در زندگی هیچ رخدادی زیبا تر از اتفاق کشف وشهود نیست واین اتفاق میسر نمی شود مگر به مدد اندیشه.

نوشته های پیشین
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
پیوندها
رها(روانشناسی علمی)
دزپل ژورنالیسم
آزمودن
رهاورد
ویزارشن
ساده با تو حرف می زنم
عقاب
آسمون آبی
ورق پاره های تنهایی
حجم سکوت
تاجایی که می توانم
قاصدک
استاد قیصر امین پور
علیرضا بندری(پلاک 13)
سیدعباس سجادی(در سکوت سردم می شود)
رسول یونان
خلیل جوادی(ترانه ها)
خلیل جوادی(کلاسیک)
خلیل جوادی
سارا ناصرنصیر
بکتاش آبتین(کیش ومات)
محمدرضا عبدالملکیان(پل خواب)
گروس عبدالملکیان(رنگهای رفته دنیا)
علی عبدالرضایی
انجمن شاعران ایران
انجمن شاعران جهان
پایگاه تخصصی ادبیات دفاع مقدس
خانه هنرمندان ایران
کانون مجازی شعر وداستان
مجله شعر
مجله داستان وشعر
عبدالکریم سروس
فدریکوگارسیالورکا
شعر درمانی
وازنا
احمد شاملو
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM